Stofmensen op Valentijn

Ze krijgt het kruisje op haar voorhoofd getekend. As van verbrandde palmtakken in de vorm van een kruis. Ze hoort de priester de woorden zeggen vanuit het eeuwen oude Boek. ‘Gedenk, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren.’ De woorden die door God zijn uitgesproken nadat de mens onnoemelijk van Gods liefde was afgeweken … Continue reading Stofmensen op Valentijn

Advertenties

Tikkende tijd

Na een lange treinreis kom ik aan in het huis van mijn oma. De deur staat open en de thee staat klaar. Het donker kleurt de ramen. Zij, de oudere vrouw die behoort tot de zeer sterke en ik die behoor bij de jeugdige van dagen. We praten. Over moeite, pijn, zonden, worstelingen, mensen die … Continue reading Tikkende tijd

Vol

'Ik ben eenzaam, dat mag je best weten.' Ik kijk 'm aan. De buitenlucht is koud. De tassen vol met brood, drinken en hagelslag heb ik bij zijn voeten neergezet. De tegels zijn vies en we worden omringd door modderige plassen. Ik snap kerst nog steeds niet zo. Vind het maar lastig. 'U bent welkom … Continue reading Vol

Stil maar, wacht maar. Ik ben het aan ’t verliezen.

Stil maar, wacht maar. Alles wordt nieuw. De hemel en de aaaaaaaaaaarde. Brulde ik als klein meisje mee. ‘Nuuuuuuu gaan de bloemen nog dooooood, nu gaat de zon nog ooooonder. En geen mens kan zoooonder water en zonder brooooood.’  Wat later vertelde iemand tegen mij dat het wel een erg passief lied was. Stil maar, … Continue reading Stil maar, wacht maar. Ik ben het aan ’t verliezen.