U zijt wellekome, of toch niet?

U zijt wellekome.
In een kribbe dat wel. Jesu lieve Heer.
Gaat over in geschreeuw,
vernedering die in alles roept
‘Wij kennen Hem niet meer.’

U zijt wellekome.
In een kribbe dat wel. Jesu lieve Heer.
Maar dan niet aan een kruis.
Bloed en lijden, voor ons?!
Sorry God, dan zijn wij niet thuis.

U zijt wellekome.
Als een kind zonder spreken. Jesu lieve Heer.
Maar niet als Kurios
Die ons het pijnpunt laat zien,
misdaden en gebreken.

U zijt wellekome.
Klein en in het donker. Jesu lieve Heer.
Toen. Maar nu niet meer.
Bespot en geslagen.
Ten diepste wil ik U niet
Heer.

Ondanks dat hoor en zie ik:

Ik ben welkom.
De geopende armen spreken aan het kruis
van bloed en lijden
Daar vind ik een Thuis.

Ondanks mijn welkomloos geschreeuw
Hoor ik:
Kom thuis in Mijn genadehart.
Dat is alles wat Ik wil.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s