Heel Holland Bacht

De kaarsen zijn aangestoken op de grote kroonluchters van de grote oude kerk van Schiedam. Ik zit er klaar voor en moet er toch echt een keer aan geloven. De allereerste keer in mijn hele leven, ga ik nu 3 uur lang naar de Mattheüs Passion luisteren.

Met mijn bijbeltje op schoot hou ik nauwlettend in de gaten of Bach wel zo Bijbel vast was als dat er wordt gezegd. Wees gerust, Bach heeft overduidelijk letterlijk Gods woord gebruikt. Het lijdensevangelie werd nu létterlijk voor mij gezongen. De afwisseling tussen de evangelist die verteld en Jezus die spreekt, klinken nu in de vorm van muzieknoten. Als Jezus neerknielt in Getsemane zingt er een diepe bas stem door de eeuwen oude kerk: ‘De Verlosser valt voor Zijn Vader neer, daardoor verheft Hij mij en allen van onze zondeval weer opwaarts, tot Gods genade. Hij is bereid, de beker, de bitterheid van de dood, te drinken waarin de zonden van deze wereld zijn uitgegoten, en afschuwelijk stinken, omdat het de lieve God behaagt.’

De oude vrouw naast mij staart naar de zingende man en haar mond beweegt mee met de woorden. Het stuk wordt vervolgt door een krachtige belijdenis die ik niet zomaar durf uit te spreken: ‘Graag ben ik bereid, kruis en beker te aanvaarden, daarmee volg ik immers de Verlosser.’ Ik weet niet of de mevrouw naast mij het geloofd, maar ze zingt het in ieder geval uit haar blote hoofd mee. Ze is immers ook al oud, hoe vaak zou ze al wel niet naar de Mattheüs Passion zijn geweest?

Uiteindelijk breekt de pauze aan en hoor ik mensen zeggen: ‘O, wat heerlijk mijn hart ging weer helemaal open!’ Bij de thee en koffie tafel kom ik het vrouwtje tegen wat ik een paar uur geleden in de snack bar ontmoette. Ze haalde patat voor de vrijwilligers van de Mattheüs Passion. ‘O, ik vind het zó geweldig. Ik krijg er gewoon kippenvel van!’ Ik glimlachte en vroeg of ze dan ook gelovig was? Ze schudde haar hoofd en haalde vertwijfeld haar schouders op: ‘Tja, ach, op mijn eigen manier. Ik vind dit in ieder geval mooi, maar kom nooit in de kerk. Ik geloof in God op mijn eigen manier!’ Ik glimlachte weer wat weemoedig en zei bedenkelijk: ‘Toch wel bijzonder he, dat het lijden van Jezus nu nog mensen weet te raken.’ Ze knikte uitbundig: ‘Zeker, écht ja!’

Terwijl het koor zingt: ‘O mens, beween uw grote zonden, waardoor Christus Zijn Vaders schoot verliet en op aarde kwam.’ Zie ik de vrouw schuin voor mij met gesloten ogen de muziek in haar opnemen. Ik vraag me af of we echt beseffen wat er wordt gezongen? Door heel het land wordt het namelijk ten tonele gevoerd, door menig seculier medeprachtmens wordt het gezongen: ‘Beween uw grote zonden.’

Dus. Zo zitten er dus aankomende week heel veel mensen onder het gehoor van het zingende Mattheüs evangelie. Zélfs ons eigen kabinet. Terwijl wij ons druk-vergaderen over hoe de kerken nu zo leeg kunnen lopen en ons suf piekeren over hoe we ze weer vol kunnen krijgen en bovenal hoe we heel Nederland weer bij het evangelie kunnen krijgen, krijgt Bach het dus gewoon voor elkaar. De diepte en schoonheid van zijn muziek trekt mensen die de kerk niet meer lijkt te kunnen trekken. Het intrigeert. Terwijl er een diepe viool klank en een ‘erbarme dich, mein Gott’ van Petrus opstijgt, nadat hij Jezus heeft verraden, worden mensen geroerd door die combinatie.

Jezus lijdensverhaal raakt ons Nederlanders dus nog steeds. Zou het de onschuld zijn die er in wordt vertolkt of zou het zijn dat ten diepste er toch wordt gezocht naar Degene die ons lijden wil dragen? Is het de zonden die word bezongen die wel wordt herkent maar nog niet erkent of is het dat we toch zoeken naar Iemand die het diepste lijden wilde doorstaan voor ons en die Zijn liefde niet alleen in woorden maar ook in daden toonde? Of is het dat we ergens in ons hart een ‘erbarme dich, mein Gott’ voelen?

Beste Nederlandse christenen, is het dan niet onze taak om onze handen te vouwen en er op te pleiten dat Gods woord gezongen of gelezen niet leeg zal terug keren? Hij heeft het beloofd. Het zou zo maar kunnen gebeuren dat een minister, een nette dame, de bankdirecteur die zo’n groot bedrijf heeft, écht geraakt wordt door de diepte van Jezus liefde en de diepte van de zonde en het lijden. Dat ze écht nieuwsgierig worden naar die Jezus die voor óns het lijden koos. Dat ze écht verder gaan zoeken. De volgende vraag is dan ook of jij er dan bent met een dienend antwoord, zonder alle antwoorden in pacht te hebben..

Het is een goede Hollandse traditie die Mattheus Passion, en nu ook de Passion van de EO meer geluid krijgt in de samenleving, zijn er aanknopingspunten te over om eens over het lijden van Jezus te beginnen. ‘Zeg, buurvrouw heeft u de passion ook gezien? Hoe vond u het, en hoe vind u het dat Jezus écht geleefd en geleden heeft voor de mensen?’ Of: ‘Wat vind u nou eigenlijk van het lijdens verhaal van Jezus wat Bach zo in muziek heeft weten over te zetten?’

Tja, en laat ik dan ook maar afsluiten met een stukje wat de oude vrouw naast mij mee prevelde: Aria

Nederland, waarheen? Juist. Daarheen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s